Pages

şımarmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
şımarmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

22 Nisan 2010 Perşembe

bir şey diyecektim ama, dağıldım yine ben.


eskiden gönderilmemiş mektuplar varmış ya, işte şimdi de gönderilmemiş mailler ile mesajlar varmış.
ancaak ve ancak, bunlar tüketimi kolay imhası daha kolay şeyler olduğu için kimseyi yıkmaz, yaralamazmış. hatıra diye saklanmazmış.

siz de düşünür müsünüz, bu çağda yaşayıp korkunç hikayelerin bahtsız kahramanları olarak anılacağımızı? aslında hemfikirim geçiş dönemi kaybı olduğumuz fikriyle ancak neye geçiş dönemi onu hala bilemiyorum ne yalan söyleyeyim.

yarın tatil ve ben esniyorum. bazen, insanlardan, ama benim hayatımda olanlardan, çok bunalıyorum. yüzümden de tavrımdan da belli olur, bazen alenen de söylerim. daha çok bunalırım akabinde. şımarıklık - ki umut'a göre şımarıklık değil bu, başka bişi- yapıp "yeteeeer rahat bırakın beni" diyesim, hatta bağırasım var. diyelim ki bağırdım, zincirlerimden kurtuldum ve yaptım, insanlar " aaa noldu melikeeeğ?" diye gelecek, yine bunalacağım. daha vahim olansa kimse "ne oldu?" demezse, "kimse beni sevmiyormuş zaten ühü" diyen salak bir kız olacağım. bu döngüde bir yerde hata yapıyor olmalıyım ama nerde? belki de insanlar kredilerini tüketene dek olan kabulümde, kredilerini sonsuz sanıyorlar. düşüneyim ben bir ara.

şdlasdişl kafam karıştı. hakikaten. demek ki neymiş? bu bölümün sonuna gelme vakti gelmiş.
"her son bir başlangıçtır." klişedir ama candır. buraya iyi gitmez ama yazayım ben yine de.


http://fizy.com/#s/1ahgyd