Pages

kısa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kısa etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Aralık 2010 Çarşamba

Dur bir saniye

Diyeceğim ki, çok basit şeyleri dert ediniyorsunuz kendinize.
Diyeceksiniz ki, sana ne?
Diyeceğim ki, sahiden değmez. Değmediğini anlamanızı da istemem aslında. Anlamanın yolu yaşam olmamalı belki de.
Diyeceksiniz ki, kendine bak sen.

Kendime baktım, farkındalık hüzünlü kılıyor biraz bazen.


17 Eylül 2010 Cuma

Kırtasiye.

Emekli olunca, hatta olmadan kırtasiyeci olmak isteyebilirim. Şu hayatta -evet elimle gösterdiğim hayat- beni mutlu eden ortamlardan birisidir kırtasiyeler ve kırtasiye malzemeleri satılan yerler. Hayır, yaş itibariyle "Benim zamanımda böyle şeyler yoktu" insanı da değilim ama, mest oluyorum bakarken ve tabii alırken.

En son gittim, dayanamayıp 3-4 defter aldım. 0.5 kalem kullanmadığım halde çokzel versatil kalemler aldım, 0.5. uçlu. Bir defteri kendime alıp kalanlarını kardeşime bağışladım bile:) Bir de pastel boya aldım ki, çok şirindi. Boya alıp alıp iş yerinde çocuklarla falan kullanıyorum. Olmadı kuzenime veriyorum. Alışveriş çılgınlığı desem... değil. Yalnız olmadığımı da biliyorum. Bu tutkumdan bahsedince "Aaa ben de!" diyen az olmuyor :)

Çocukluğuma ineyim dedim, oldum olası sevdiğim aklıma geldi. Yok, ordan da sonuç çıkmıyor. Zevk işte azizim.

Yahu, ne güzel bir sektör bu.

Bu yazının anafikri yok. Olmak zorunda da değil. E bunu açıklamak zorunda da değilim. Lakin sonuca bağlayamadım, ondan uzatıyorum.

Fin :)

10 Eylül 2010 Cuma

çok anlamlı, pek anlamsız

Bunaldım.
Bu yukarıdaki fotoğrafı uzaktan sigara izmaritleri olarak değil soru işareti oluşturmaya çalışan insanlar olarak gördüm.
Öyle işte.
Ayrıca kardeşim karikatür anlatıyor.
Ben bunalmayayım da kimler bunalsın? Vazgeçtim. Eski tempomu özledim. İstiyorum geri.
***
Hayatın bir reçetesi olsa,
kolay olurdu belki;
belki biraz sığ.

8 Eylül 2010 Çarşamba

İncirmiş




Annem incir almış, diyor ki:
-İncir de aldım. Mutlu sever incir.

Mutlu dün 6 yaşını dolduran kuzenciğim. Dünya tatlısı.
Mutlu iki ay kadar önce söylemiş laf arasında anneme incir sevdiğini. Laf arası bitmez kuzunun zaten. O zamandan sonra ikinci görüşmeleri bu. Mutlu büyük bir hayretle "Unutmamııış!"diye bağırıyor. Seviniyor, gülümsüyor kocaman. 6 yaşındaki çocuk sevdiğini söylediği bir şey unutulmamış diye mutlu oluyor ve bunu beyan ediyor.
Bu cümlelerin bir ana fikri var elbet ama hikayeleyecek, cümleler kuracak gibi değilim. Zaten herkes de bilebilir. Sınavda da çıkmayacakmış. Öyle işte.

26 Mart 2010 Cuma

Şubat

Şubat ayı yeterince uzun bir ay değil. neden mi? e hiç bir yazı yazmamışım Şubat'ta. bunun tek sebebi Şubat'ın en kısa ay olması!

yoksa kimi zaman insanın içinin yazamayacak kadar boğulması diye bir şey yok! :)

kendimle olan mücadelemin son faslının Şubat'a denk gelmesi ise hiç alakalı değil. hiç ait olmayan bir şeyi tamamen kendinden çıkarmak ne kadar zormuş, bunu Şubat'ta kavradığımı söylesem de yazamamda etkili olduğunu söylemeyeceğim.

kafamdan geçen konuşma balonlarının kahramanlarını değiştirdim yahu bir ayda. hem de yılın en kısa ayında. insan kendine de format atar bazen. virüsleri temizlemek gerekiyor. her deneyim, her iletişim yeni bir risk demek. belli de değil ki azizim gerçek hayatta hangi insan ne derece riskli. kendimize yükleyemiyoruz bir antivirüs yazılımı. güvenlik duvarını ise hiç sevmiyorum. "kimseyi sevmeyeceğim ben yeaa, kimseye güvenmeyeceğim" insanı olmak manasız. hayır yani, eninde sonunda seviyoruz, eninde sonunda güveniyoruz. bari kendimize "nağber gördün müüğ?!" demek zorunda kalmayalım değil mi? aman kalsak da n'olur ki? bir Şubat saçmalayayamışım, bir Mart akşamında mı tüketeceğim hepsini? :)

uyumaklıyım. hem de çok uyumaklıyım. kalbim kırıklanmıştı. kırıkları toplamıştım ben de. bir baktım ki kalp kendini onaran bir organmış. izlerini hep saklı tutsa da, tutmazsa zaten deneyim diye bir şey olmazmış.
kalbimi de alıp gideceğim. uyumaya:) zira gitmek zor iş. gittiğim en iyi mesafe ise, bir insandan kendime doğru olan. minik gidişler yeter bana.

umutlar da yeter bana:) iyi geceler. iyi günler umuduyla :)