senden sonra,
kafa karışıklığım baki, şiirlerim yamalı.
senden sonra gün batımı rengine çalan bir noktam var artık,
çayırlık alandaki milatsız hayatımda.
cümlelerimin ömrüne döndüğümde,
geldiğim nokta hep senden sonra,
senden sonraki ilk anda.
senden sonra cümlelerim benden gitti,
bağımsızlıklarını ilan ettiler koca boşlukta,
içimdeki isyankar hükümdarlığının yanında.
söylediklerimin bir gün sana çarpma ihtimali,
içimdeki umudun cam kesiği müsebbibi.
bilmez misin, umuda sarıldıkça kan içinde kollarım,
yaralarım, taze?
en yeniler hep senden sonra.
dedim ki -sen... sen niye böylesin?
dedi ki -ve burada şair ne demek istemiş, kendisi de soruyor.
Senden Sonra şiirlerini Umut yazsın ben okuyayım derdim. Şimdi de derim ama iyi sebeplerle yazsın isterim. Ekşi'de de, sol frame'de denk gelirsem muhakkak okurum. Kısıtlayıcı ama samimi gelir, nedendir bilmem. Belki de bilirim, bilemedim şimdi bilip bilemediğimi. Ehe, neyse. Öyle işte. Birinden sonra demek, onun gidişinden sonra demek değil. Gelişinden sonrası da mümkün. Belki de gelmeyişinden sonrasıdır asıl yaşanan. Gelişinden sonrasına selam vermek, çok tatlı. Bu tadı yitirir miyim bilemem ama, selamlarım şimdi hep ona.
