Pages

iş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
iş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Haziran 2011 Pazartesi

Ben İş Buldum



Kötü bir alışkanlığım var; telefonla konuşmadan yürümeyi sevmiyorum. Bugünün kurbanı annem idi, onunla bikbikbik yapıyordum. Öğle yemeklerinin benim için büyük bir dert olmasından mütevellit büyük zorlukla yiyeceğim şeyi uzun karar verme aşamalarından sonra buldum. Kaşarlı simiiiit! Aslında her zaman gittiğim pastahane olduğu için çabucak da aldım nevalemi. Anneme hala bikbikbik etmeye devam ediyordum, büyük bir iştahla bir an evvel iş yerine varmayı istiyordum ama...


Ama bir amca beni, pastahaneden adım attıktan 10 saniye kadar sonra durdurdu. 50 yaş civarında, takım elbiseli, halim halli. "Beni hatırladın mı?" dedi elimi sıkıp. Şu balık hafızalı, selamlaştığı insanın bile kim olduğundan bihaber insanlar var ya, işte o insanlar grubuna dahilim. Kesin tanıdığım biri ama ben çıkaramadım diye üzülerek "I-ıh" deyip kafamı salladım. "Ziraat'ten" dedi amca. "Hangi Ziraat'e gidiyorsun sen?" diye sordu. Üç ayda bir öğrenim kredisi geri ödemesi için gittiğim Ziraat 50 metre kadar ötedeydi, gayrı ihtiyari onu gösterdim. "Hah!" dedi. Aklımdan orada hep muhatap olduğum kadını geçirdim. Yok, başkasıyla işlem yapmadım ki! Amca sordu, "Okulu bitirdin mi sen?" diye, o anda her şey aydınlandı kfjdlsjf muhtemelen stajyer bir hatun kişiyle karıştırıyor kanısına vardım ama bozuntuya vermedim artık, o kadar memnun olmuş gözüken bir amcayı hayal kırıklığına uğratamazdım! Cevapladım; "Bitirmedim" dedim. "Kaça gidiyorsun sen?" dedi. "Imm... şey... Yüksek lisansa devam ediyorum ben." Amcadan kocaman bir "Afffeerriin!" aldım. Artık ben o değilim demek için geçti, amca hala elimi sıkıyordu ve diğer elimdeki telefonda annem hattaydı! "Hadi bakalım, okulu bitir de, seni Ziraat'e sokalım." dedi. Yarım ağız gülümsedim, "Sağ olun" dedim. Hala el eleydik, tekrar el sıkışma sallaması aşamasını yineleyip, görüşmek üzere ayrıldık. Telefonu aldım ve anneme söyledim "Ben iş buldum."

Haa, ne diyecektim? Ders dönemim bitiyor, aylardır çeşitli sebeplerden hiçbir şey yazamadım. Belki ilham ile peri dersler bitince geri gelirler dedim. Böyle de bir giriş yapmak istedim. Ayh bir de şu var; kaşarlı simit caps'teki gibi olacaksa güzel. Hele ki sıcaksa... Kaşar ve simit sever insan buna ölür. O kadar diyeyim.

Amacıma ulaştığıma göre gidebilirim. C ya!

17 Nisan 2010 Cumartesi

proce

ben bugün psikologanım olup eğitim verdim. boğazım çok acıdı konuşmaktan. ama eğlenceliydi.

öğretmenlerin yaşadığı ruh haliyle empati yaptım yahu. orda 40 kişi sana bakıyor, dahası hepsiyle göz iletişimi kurmanıza imkan yok akdlhdas denemedim değil ama, yok, ilgiyle dinleyen öndeki amcalardan fazlasıyla göz teması mümkün olmadı.

sunumlarda da ciddi olamayışım buraya da yansıdı, en son elimi kaldırıp dua ederek insanları yok edemeyeceğimizi anlatıyordum. keyif almadığım bir süreçten karşıdakiler de keyif alamaz diye düşünüyorum.

not tutanlar da oldu, bitince çok faydalı oldu dediler mesela. (egom burda şeyyoldu)

burayı da günlük gibi kullanmayacağım aslında ama çok içimden geldi bir kaçtır, tutmadım kendimi. zaten alabildiğince şeffaf olamıyorum. bir olsam yer yerinden oynar:P

bir de... düşündüğünden akıllı ve farkındayım sanırım. zamanı gelirse soracaklarım var. keşke gelse. gelmese de mesele değil.
aman yahu, esas meselem babam aslında. hayatımda tek değiştirmek isteyebileceğim şey belki de. bazen geçmişten ve koşullardan hiç bir şey değişmesin ben seviyorum her bişeyi laylaylom insanı olsam da tüm yaşama arzumu kaçırabiliyor bu adam. bir de üstüne insanın babası hakkında böyle düşünebilecek durumda olması en acı diye düşünüp iyice hüzünlü bir kimse oluyorum.
acaip şey hayat. hele ki insanlar. ben de acaibim hıhı.